جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی (PCL)

پارگی رباط صلیبی خلفی زانو

جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی (PCL)

جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی (PCL)

رباط صلیبی خلفی (Posterior Cruciate Ligament) یکی از چهار رباط اصلی زانوست و در قسمت پشت آن واقع شده است. این رباط استخوان ران (Femur) را به استخوان درشت نی ساق پا (Tibia)  متصل می کند و باعث محدود شدن حرکات رو به عقب ساق پا می شود. PCL بسیار قوی است، اما نیرویی قدرتمند مانند تصادم های ورزشی یا تصادف با وسیله نقلیه موتوری می تواند آن را دچار آسیب و پارگی کند.

همچنین مشکلاتی دیگری مانند در رفتگی زانو این رباط را تحت فشار قرار داده، باعث آسیب آن می شود. فردی که دچار آسیب رباط صلیبی خلفی می شود، در چند ساعت اول درد و تورم شدید دارد، و به دلیل دردناک بودن حرکات زانو، راه رفتن برایش مشکل است. در صورتی که رباط صلیبی پشت زانو پاره شده باشد، احتمالا نیاز به عمل جراحی دارد.

پارگی رباط صلیبی خلفی زانو

این تصویر پارگی رباط صلیبی خلفی زانو را نشان می دهد

جراحان ارتوپد عمل بازسازی رباط صلیبی خلفی را به عنوان یک عمل سرپایی انجام می دهند. بهترین جراح زانو در شیراز، دکتر  بهداد اسکندری ثانی، در تشخیص و درمان انواع آسیب های استخوانی، رباط و تاندون از جمله صدمات وارده به PCL تخصص دارد.

وی دارای سوابق آموزشی و درمانی  درخشانی بوده، با تبحر خاصی که در عمل جراحی رباط صلیبی پشت زانو دارد، به رفع مشکل شما در این زمینه کمک می کند.

آسیب های وارده به رباط صلیبی خلفی چیست؟

صدمات رباط صلیبی خلفی بسیار نادر و شناسایی آنها نسبت به آسیب های وارده به سایر رباط های زانو دشوارتر است.

معمولا همراه با این صدمات، آسیب های غضروفی، کبودی استخوان و مشکلات رباط رخ می دهد. صدمات PCL بسته به شدت آنها، می تواند با درجات I ، II یا III ارزیابی شود.

  • در صدمات درجه I رباط بطور خفیفی آسیب دیده و کمی کشیده می شود، اما مفصل زانو پایدار است.
  • در صدمات درجه II رباط بطور جزئی پارگی پیدا می کند.
  • در صدمات درجه III رباط بطور کامل پارگی پیدا می کند و به دو نیمه تقسیم می شود که مفصل زانو را ناپایدار می کند.

مطالب مرتبط:

آسیب رباط های صلیبی قدامی و خلفی زانو و درمان های آن

علل صدمات وارده به رباط صلیبی خلفی

PCL معمولاً در اثر ضربه مستقیم و شدید به زانوی خم شده اتفاق می افتد. مانند زمانی که در تصادف اتومبیل، زانوی خم شده به شدت به داشبورد برخورد می کند، یا هنگامی که در ورزش هایی نظیر فوتبال، ورزشکار با زانوی خم شده به زمین می افتد. آسیب دیدگی توام با پیچ و تاب یا کشیده شدن زیاد زانو نیز باعث پارگی رباط صلیبی خلفی می شود. ضربات وارد شده مستقیما به استخوان درشت نی (یکی از دو استخوان اصلی استخوان ساق پا) وارد می شود و باعث می شود استخوان به سمت عقب بر روی مفاصل (مشترک با استخوان ران) قرار گیرد.

صدمه به PCL  باعث درد عمیقی در زانو می گردد که در قسمت پشت یا داخل زانو احساس می شود. در موارد شدیدتر مانند پارگی کامل، آسیب دیدگی می تواند باعث بی ثباتی زانو شود.

صدمه جدی به رباط صلیبی خلفی زانو

ضربه شدید و مستقیم به زانوی خم شده می تواند باعث صدمه جدی به رباط صلیبی خلفی زانو (PCL) شود

علائم صدمات وارده به رباط صلیبی خلفی

بیماران مصدوم PCL معمولاً بلافاصله پس از آسیب دیدگی، درد زانو و تورم را تجربه می کنند. همچنین ممکن است بی ثباتی یا خشکی در مفصل زانو ایجاد شود که باعث لنگیدن و مشکل در راه رفتن می شود.

تشخیص صدمات وارده به رباط صلیبی خلفی

تشخیص پارگی PCL بر اساس علائم، تاریخچه پزشکی و با انجام معاینه فیزیکی زانو انجام می شود. پزشک ممکن است برای تشخیص دقیق تر به آزمایشات دیگر تشخیصی مانند عکسبرداری با اشعه X و اسکن MRI مراجعه کند. تصاویر تهیه شده از عکسبرداری اشعه ایکس میتواند مشخص کند که آیا همراه با پارگی رباط صلیبی خلفی استخوان نیز دچار شکستگی شده است یا خیر.

اسکن MRI هم برای کمک به بهتر دیده شدن بافتهای نرم انجام می شود.

گزینه های درمانی برای جراحات وارده به رباط صلیبی خلفی  

گزینه های درمانی شامل روش های غیر جراحی و جراحی است. نوع آسیب PCL ، نوع درمانی را که لازم است مشخص می کند.

درمان غیر جراحی

در صورتی که رباط صلیبی خلفی دچار پارگی جزئی شده باشد، برای درمان از پروتکل  RICE استفاده می شود. اجزای این پروتکل چهار ماده ای به شرح زیر است:

  • استراحت (Rest)
  • یخ (Ice)
  • فشرده سازی (Compression)
  • ارتفاع (Elevation)

اجرای پروتکل فوق به این صورت است که فرد در حال استراحت قرار می گیرد و با فواصل زمانی 20 دقیقه ای کیسه یخ روی مفصل می گذارد.

به علاوه، مفصل را بالاتر از سطح قلب خود قرار می دهد و با یک باند کشی  آن را فشرده می کند. همه این اقدامات به کنترل درد و تورم کمک می کنند.

برای ممانعت ار حرکت زانو ممکن است از یک بریس زانو استفاده شود. همچنین، به فرد آسیب دیده توصیه می شود که برای محافظت از زانوی خود و جلوگیری از تحمل وزن اضافه توسط روی زانوی صدمه دیده، از چوب زیر بغل  استفاده کند.

برای کاهش التهاب داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپیرین یا ایبوپروفن تجویز می شود. پزشک معمولا برای بهبود حرکت و قدرت زانو فیزیوتراپی را توصیه می کند.

این فیزیوتراپی به منظور تقویت عضلات چهار سر ران (quadriceps muscles) و بازیابی دامنه حرکتی انجام می شود.

درمان غیر جراحی صدمات رباط صلیبی خلفی

درمان غیر جراحی صدمات رباط صلیبی خلفی بر مبنای پروتکل RICE اجرا می شود

عمل جراحی رباط صلیبی خلفی

در صورتی که رباط صلیبی خلفی زانو پاره شده باشد، نمی تواند به خودی خود بهبود یابد و ممکن است لازم باشد آن را با یک رباط جدید جایگزین کنند.

به این عمل، بازسازی PCL گفته می شود. بازسازی رباط صلیبی خلفی نیاز به پیوند دارد. جراح ارتوپد معمولا از بخش دیگری از بدن خود فرد یا سایر منابع، بافت دیگری (معمولا تاندون) را به محل رباط PCL آسیب دیده منتقل می کند تا جایگزین آن شود.

بازسازی PCL می تواند منجر به بهبود پایداری، بازگرداندن عملکرد و جلوگیری از آسیب یا مشکلات بیشتر در آینده شود. جراحی به طور معمول به صورت آرتروسکوپیک (با استفاده از یک دستگاه فیبر نوری و برش کوچک) انجام می شود و هدف اصلی آن بازسازی رباط آسیب دیده با استفاده از گرافت یا پیوند جایگزینی است.

گرافت هایی که برای این منظور استفاده می شود، می تواند از سه منبع زیر تهیه شود:

  • اتوگرافت (Autograft): اهدا کننده قسمت دیگری از بدن خود فرد است.
  • آلوگرافت (Allograft): اهدا کننده جسد شخص دیگر است.
  • گرافت مصنوعی (Synthetic grafts): اهدا کننده مصنوعی است.

پیوند جایگزینی معمولا به صورت اتوگرافت بوده، غالبا از تاندون آشیل، تاندون پاتلا (کشکک)، تاندون همسترینگ و تاندون چهار سر ران گرفته می شود.

اتوگرافتی تاندون آشیل

اتوگرافتی که از تاندون آشیل گرفته شده است

بازسازی PCL بسته به پیچیدگی عمل، معمولاً بین 45 دقیقه تا 2 ساعت طول می کشد.

در حین عمل چهار برش به طول تقریباً 5 تا 20 میلیمتری در اطراف زانو ایجاد می شود تا دوربین و وسایل جراحی و متعاقبا گرافت ها از طریق آنها درون مفصل قرار داده شود.

بازسازی رباط صلیبی خلفی معمولا به عنوان یک عمل جراحی روزانه انجام می شود و نیازی به اقامت شبانه در بیمارستان ندارد.

اهمیت این جراحی در آن است که باعث ثبات مفصل می شود. ثبات مفصل، آسيب غضروف مفصلی و مینیسک را کم می کند، و این قاعدتا باعث کاهش میزان بروز پوکی استخوان بعدی می شود. همچنین عمل بازسازی PCL امکان بازگشت به فعالیتهایی که بطور ثانویه بعد از ناپایداری مفصل اتفاق می افتد را فراهم خواهد نمود.

بیحسی در عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی 

بازسازی رباط صلیبی خلفی معمولاً تحت بیهوشی عمومی (خواب) انجام می شود تا اطمینان حاصل شود که ماهیچه های اطراف مفصل به اندازه کافی شل می شوند تا روند به خوبی انجام شود. در پایان عمل، در اطراف زانو بیهوشی موضعی اعمال می شود که به کاهش درد کمک می کند.

جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی

جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی معمولا به صورت آرتروسکوپیک انجام می شود

پس از عمل جراحی PCL چه می شود؟

بیشتر بیماران هنگام بیدار شدن پس از جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی، ناراحتی خفیفی را تجربه می کنند. طبیعی است که پس از عمل مقداری ترشحات مایل به قرمز از زانو خارج شود و ممکن است به مدت 24-36 ساعت تخلیه این ترشحات ادامه یابد. اگر بیش از یک رباط بازسازی شده باشد، برای محافظت از ترمیم ممکن است از بریس زانو استفاده شود. بیشتر بیماران در همان روز می توانند به خانه برگردند.

مطالب مشابه:

توصیه های بهترین جراح زانو در شیراز

بهبودی چه مدت به طول می انجامد؟

پس از جراحی رباط صلیبی خلفی ممکن است در صورت لزوم از عصای زیر بغل استفاده شود و معمولا 2 تا 3 روز مورد نیاز است. اکثر افراد تا 2 هفته بعد از عمل قادرند با سرعت مناسب پیاده روی کنند و تا 6 هفته می توانند در یک خط مستقیم بدوند.

خیلی مهم است که خیلی زود بعد از عمل تمرینات ورزشی شروع نشود زیرا این باعث افزایش ناراحتی و تورم می شود. سایر فعالیت ها می توانند به تدریج از سر گرفته شوند.

رانندگی از روز بعد از عمل مجاز است. افرادی که مشاغل پشت میز نشینی دارند می توانند طی یک تا دو روز یا حتی زودتر به محل کار خود برگردند.

اما افرادی که به کارهای بدنی اشتغال دارند ممکن است به 6 هفته مرخصی نیاز داشته باشند. برای ورزشکاران، طی یک دوره 6 تا 12 ماهه قبل از بازگشت به ورزش های رقابتی یا فعالیت های نامحدود، برنامه توانبخشی اجرا می شود.

عمل بازسازی PCL

توانبخشی مناسب بعد از عمل بازسازی PCL به بهبود نتایج کمک می کند

آیا فیزیوتراپی بعد از بازسازی PCL لازم است؟

بله. اگرچه جراحی بازسازی PCL احتمالا مفصل زانو را به پایداری و عملکرد نزدیک به طبیعی برمی گرداند، اما نتیجه نهایی برای بیمار، تا حد زیادی به یک توانبخشی مناسب و وجود سایر آسیب ها در مفصل بستگی دارد.

توانبخشی پس از بازسازی رباط صلیبی خلفی بخش مهمی از بهبودی کامل است. در حالت ایده آل، این توانبخشی باید تحت هدایت فیزیوتراپیست انجام شود.

خطرات و عوارض بازسازی PCL

بازسازی PCL روشی بسیار بی خطر است. معمولا بعد از عمل ناراحتی موقتی یا کبودی جزئی رخ می دهد. به دلایل بیولوژیکی ناشناخته، در تقریباً 1٪ گرافت ها خرابی پیوند رخ می دهد. حدود 1٪ نیز احتمال پارگی گرافت در طول برنامه توانبخشی وجود دارد.

سایر عوارض احتمالی می تواند شامل بی حسی، عفونت، ترومبوز ورید عمیق، آسیب عصب و رگ های خونی، شل شدن پیوند و کاهش دامنه حرکت باشد.

همانطور که در مورد هر عملی صادق است، به جای انتظار و نگرانی در هر مرحله، بهتر است از مشاوره با یک متخصص کمک بگیرید.

2 thoughts on “جراحی بازسازی رباط صلیبی خلفی (PCL)

  1. پینگ بک با یک متخصص ارتوپد خوب در شیراز آشنا شوید | دکتر بهداد اسکندری ثانی

  2. پینگ بک جراحی بازسازی مجدد رباط صلیبی قدامی | ACL | دکتر بهداد اسکندری ثانی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*